برای کسب اطلاعات بیشتر ادامه ی مطلب راکلیک کنید

اگرتمام شب را براي ازدست دادن خورشيداشك  بريزي  لذت ستاره ها را از دست مي دهي.

                                                                                     "  شکسپیر"

       نبض مرگ

 نگاه زلال عشق بي تاب مي شود

كوير است، ازسراب سيراب مي شود

ببينيد  زهر ريز شد زاغ خاطرم

از آواز تلخ كي غزل ناب مي شود؟

«به آغاز فصل سرد ايمان بياوريم»

كه چشمه ي آفتاب بي تاب مي شود

صداي بريده ي قناري ترانه اي است

كه در چار چوب مرثيه قاب مي شود

                                     بازگشت همه به سوي اوست

ناله را هرچند مي خواهم كه پنهان دارمش               سينه مي گويد كه من تنگ آمدم فرياد كن

دوباره چنگال مصيبت ،گريبان دوست گرامي مان، شاعربزرگ صحرا، عيدي اونق را گرفت. چهل روز پيش فرزند دلبند ايشان را از آغوش گرم خانواده جدا نمود،وامروز همسر گرامي ايشان را-كه مدت ها به بستر رنج و بيماري  انداخته بود- به آغوش خاك سپرد. واكنون شاعر گرانقدر ما با شانه هاي زخم ديده خود  كوله بارديگري ازغم ودرد رابايد به دوش بكشد.

شانه هاي زخمي ما ،كوله بار دردها وغــــــم          طي به پاي آبله راهي كه چون قير است تا فردا

آري طي نمودن اين راه پاگير آن هم با پايي آبله بسيار سخت است. به همين منظور از تمامي دوستداران شعر وادب صحرا خواستارم كه ايشان را  در اين مصيبت بزرگ تنها نگذارند .

خداوند متعال آن مرحوم راآمرزش  نموده وبه بازماندگان ایشان صبر وشكيبايي عنايت فرمايد.

                      نفس سرد

                            پيچيده بود يك نفس سرد در اتاق

                            خاموش بود شعله ي همدرد در اتاق

                            افتاده زير پاي اجل ،خسته ،بي صدا

                            پروازهاي زخمي يك مرد در اتاق

                             وقتي چكيد چشمه ي مهرازوراي عشق

                             افتاده  بود برگ گلي، زرد، در اتاق

                             آرام مي گريست «شقايق » به حال خويش

                             او عشق را به ياد مي آورد در اتاق

                              پروازهاي  پنجره يادش به خير باد

                              روحم نشسته است چه دلسرد در اتاق

                              خورشيد رفته بودبه آغوش خاك پاك

                              آري وگرنه شعشعه مي كرد در اتاق