|
آوار ستم |
|
يك نفر در خانه اي ويرانــــه تنـــــــها مانده اســـت يك نفر در زير آوار ستـــــــــــــــم جا مانده اســـت
موج برموداي دل در سيـــــــــــــــنه ام پرواز كرد كشتي چشــــمان مـــــــن در قعر دريا مانده اســـت
چهره ي وامانده درآن سوي من غمــــگين تراسـت مُهردرد اســـــت آن به رويم آشــــكارا مانده اســت
ميل ونفرت،عشق واحساسي كه درمن ريشه داشت دردهان مرگ و وحشت بي محـــــــــابا مانده است
پشت شیشه،او-همان احساس پوچ وبی کسی مثل مـــــــــن با لحظه ها در فكر فردا مانده اســت
يك نفر با آفـــتاب يخ زده تحلــــــــــــــــــــيل رفت آن منم بالحــــظه هايي خسته، سرپا مانده اســت
تك درخت روبرويم شــــــــــــــــاهد اين ماجراست تا طلوع سايه او هم در تمــــــــــــــــاشا مانده است
عشق را پژمرده كرد وشــــــــــــــعر را افسرده تر زخم ديريني كه در قلـــــــــــــــبم شكوفا مانده است آق قلا ۲۰/۸/۸۱ |








