حباب دلواپسي

در پايان ستاره

فلق

حباب دلواپسي را چكه چكه مي نوشد

و پلك هايم كه پر مي گشايند

به باغ روشن انتظار

يك پرنده مرا به مهماني آسمان فرا مي خواند

تا با كوله بار خيس خورشيد

سفر كنم

به فراسوي خويش